சென்ற ஏப்ரல் மாதம் (2018) பிரதமர் மோடி சென்னை வந்து போனதை மறக்கவே முடியாது. #GoBackModi என்ற ஹேஷ் டேக் உலகளவில் முன்னணி வந்து மோடியும் வேறு வழியின்றி இரகசியமாக வந்து போனார்.
அப்போது கவர்னர் மாளிகையில் தமிழ் ஊடக முதலாளிகள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் மோடியை சந்திப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்.
அப்போது கருப்பு பலூனால் மோடி மூடு அவுட்டாகியதால் என்னமோ சந்திப்பு ரத்தானது. மாளிகையில் இரு மணிநேரம் காத்திருந்த மீடியா புள்ளிகள் பிறகு வீடு திரும்பினார்கள்.
இதன் பிறகு தற்போது டெல்லியில் மோடி அதே ஊடக புள்ளிகளை சந்தித்திருக்கிறார். கடந்த 30.7.2018 திங்கள் மாலை 7 மணியளவில் பிரதமர் மோடியினை தமிழக ஊடக முதலாளிகள், முதன்மை ஆசிரியர்கள், நிர்வாக ஆசிரியர்கள் என 22 பேர் சந்தித்துள்ளனர்.
அவர்களுக்கு மோடி ‘விருந்தளித்துள்ளார்’.
இவர்களில் தினமலர் முதலாளிகள் ஆதிமூலம், ரமேஷ், கோபால்ஜி, விகடன் முதலாளி சீனிவாசன், இந்து முதலாளி ராம், குமுதம் முதலாளி வரதாஜன் , தினமணி வைத்தியநாதன், புதிய தலைமுறை கார்த்திகை செல்வன், நியூஸ் 18 குணசேகரன், தந்தி டிவி பாலசுப்பிரமணியம் மற்றும் அவரது மகன் ஆதித்யன், பாலிமர் டிவி கல்யாண சுந்தரம், நியூஸ் 7 தில்லை, வின் டிவி தேவநாதன் வரை சுமார் 22 பேர் மோடியினை சந்தித்திருக்கின்றனர்.
இந்த சந்திப்பில் சன் டிவி குழுமம் மற்றும் நக்கீரன், ஜெயா டிவி, சத்யம் டி.வி உள்ளிட்ட ஊடகங்கள் கலந்து கொள்ளவில்லை. இதில் ஜெயா டி.வி தாமரையின் கொ.ப.செ என்பதால் அவர்கள் போகவில்லை என்பது பிரச்சினையல்ல. மற்ற ஊடகங்கள் பா.ஜ.க-வின் எதிர் முகாம் என்பதால் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்.
சரி, இந்தச் சந்திப்பு எதற்கு?
மோடி பிரதமர் ஆன பிறகு இதுவரை ஊடக சந்திப்பு எதையும் நடத்தவில்லை. ஆனானப்பட்ட ரஜினி போன்ற கட்டவுட் பாசிஸ்டுகளுக்கே பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு என்றால் எரிச்சல் வரும் போது, மோடி போன்ற கலவரங்களினால் கட்சி நடத்தி ஆட்சி பிடிக்கும் பாசிஸ்டுகளுக்கு அந்த எரிச்சல் டன் கணக்கில் வரும்.
அப்படி இருக்கும் போது இப்படி திருட்டுத்தனமாக ஏன் சந்திக்க வேண்டும்? ஏனெனில் இந்த சந்திப்பு அதிகாரப் பூர்வ செய்தியாக வெளியிடப்படவில்லை. அங்கே என்ன பேசினார்கள் என்பதும் தெரிவிக்கப்படவில்லை. அந்தத் திருட்டுத்தனம் எதற்கு?
மோடி + தமிழ் மீடியா சந்திப்பு ஈவண்ட் மேனேஜர் கேடி ராகவன் மோடியுடன்!
வர இருக்கும் 2019 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழக மக்களிடையே பெரும் வெறுப்பைச் சம்பாதித்திருக்கும் பா.ஜ.க அரசு தமிழ் ஊடக முதலாளிகளை வைத்து அந்த வெறுப்பை சரி செய்ய நினைக்கிறது. தில்லி போன ஊடக முதலாளிகளில் தினமலர், குமுதம், தினமணி போன்றோர் நேரடி காவி ஜால்ராக்கள்.
இதற்காகவே கோப்ரா போஸ்ட் வீடியோவில் சந்தி சிரிக்கப்பட்டவர்கள். விகடன், தி இந்து, புதிய தலைமுறை, நியூஸ் 7, நியூஸ் 18 போன் ஊடகங்கள் நேரடியாக மோடியை விமரிசிக்க மாட்டார்கள், மறைமுக ஜால்ராக்கள்.
தந்தி, பாலிமர் போன்றவர்கள் யார் ஆளும் கட்சியோ அவர்கள் காலால் சொன்னதை நாவால் செய்பவர்கள். ஆகவே இவர்கள் ஆல்டைம் ஜால்ராக்கள்.
ஆகவே மோடி சந்திப்பை வைத்து இந்த ஊடகங்களுக்கு கட்சி, அரசு ரீதியான விளம்பரங்கள், சலுகைகள் என்னென்ன கிடைக்கும் என்பது ஒன்று. அடுத்து மோடியே கைப்பிடித்து பேசியிருக்கிறார் என்பதால் இவர்கள் மறந்தும் கூட மோடி எதிர்ப்பு – பா.ஜ.க எதிர்ப்பு என்பது இவர்களது இதயங்களின் ஓரத்தில் கூட தோன்றாது. பொன்னார் போன்றவர்கள் தமிழகத்தில் தடை செய்யப்படவேண்டிய இயக்கங்கள் என்று போராடும் சக்திகளை குறிவைக்கும் போது இந்த ஊடகங்கள் அந்தக் குறிக்கு ஒளிவட்டம் போடவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.
சுப்ரமணிய சாமி மற்றும் சங்கபரிவார தேச துரோகிகளின் கதை !
தேச துரோகிகள் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார்கள்.
நாட்டின் நாலாபுறமும் எல்லா நாளும் பா.ஜ.க.-வினராலும் பிரபலமான தொலைக்காட்சித் தொகுப்பாளர்களாலும் தேச துரோகிகள் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறார்கள்.
உண்மையான ‘தேச விரோத’ செயல்பாடுகள் எப்போது, எதன் நீட்சியாக உள்ளன என்பதை அவர்கள் ஒருபோதும் சொல்ல மாட்டார்கள். ஏனெனில் இந்த சொல் இதற்கு முன்பே புகழ்பெற்றது.
இந்திரா காந்தி கொண்டுவந்த எமர்ஜென்சியின் போது, அரசை எதிர்த்த செயல்பாட்டாளர்களை, குறிப்பாக டெல்லியின் அதிகார அத்துமீறலை வெளிப்படுத்தியவர்களை வெளிநாட்டிலிருந்து நன்கொடை பெற்று பணியாற்றியவர்கள் என்றும், அறிவுஜீவிகள் மற்றும் ஊடகங்களை தேச விரோதிகள் என்றும் கூறினார்கள்.
அது நமக்கு சொல்லப்படாத பிரிதொரு வரலாறு.
கண்டனங்களின் வரலாறு, அது எழுப்பும் கேள்வி… தேச துரோகிகள் என்கிற பதம், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை குறிக்கிறதா அல்லது குற்றச்சாட்டுகளை சொல்கிறவர்களை குறிக்கிறதா என்பதே!
‘தேச விரோதிகள்’, ‘வெளிநாட்டு ஏஜெண்டுகள்’ ஆகிய பதங்களை விரும்பும் அரசியல்வாதி ஒருவர் இருக்கிறார், அவர்தான் சுப்பிரமணிய சாமி.
1974-ஆம் ஆண்டு முதல் நாடாளுமன்றத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் ’அரசியல்’ செய்துகொண்டிருக்கிறார் சாமி.
தி டைம்ஸ் பத்திரிக்கையில் ஆகஸ்ட் 15, 1975-ல் வெளிவந்த விளம்பரம்.
அதே வருடத்தில் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணின் இயக்கம் வட இந்தியாவில் ஆதரவைப் பெற்று வந்தது. அடுத்த வருடம் ‘வெளிநாட்டு உதவி’ என்ற பதம் புனையப்பட்டு தேசிய அளவில் பிரபலமானது.
ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணின் இயக்கம் வெளிநாட்டு உளவு அமைப்புகளால், குறிப்பாக அமெரிக்காவின் சி.ஐ.ஏ.-வால் வளர்க்கப்படுகிறது என நம்பினார் இந்திரா காந்தி.
சிலி, ஈரான் போன்ற நாடுகளில் இருந்த இடதுசாரி அரசாங்கங்களைக் கவிழ்ப்பதில் சி.ஐ.ஏ.-விற்கு இருந்த பங்கும் அதுபோல இந்தியாவிலும் நடத்தத் திட்டமிடபட்டதாக நம்பினார்.
அப்போதைய அமெரிக்க அதிபர் ரிச்சர்ட் நிக்ஸனுக்கும் இந்திரா காந்திக்கும் பகையுணர்வு வெளிப்படையாகவே இருந்தது. இந்திரா காந்தியை‘பெட்டை நாய்’என பொருள்படும்படி பேசியது ஆவணங்களில் பதிவாகியுள்ளது.
1975 ஜூன் 25-ஆம் தேதி ‘தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசைத் தூக்கியெறிவோம்’ என முழங்கிய போராட்டம் டெல்லியை அடைந்தது. அந்நாளின் காலைப் பொழுதில், மேற்கு வங்க முதலமைச்சர் சித்தார்த்தா சங்கர் ராயிடம், போராட்டங்களுக்கும் சி.ஐ.ஏ.-வுக்கும் தொடர்பிருப்பதை கண்டுபிடித்துள்ளதாக பிரதமர் இந்திரா காந்தி தெரிவிக்கிறார்.
அன்று மாலையே எமர்ஜென்சி எனப்படும் அவசரகால நிலையை அறிவிக்கிறார். அதன்பின், இடது-வலது கட்சிகளைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான எதிர்க்கட்சியினர் சிறையில் அடைக்கப்படுகின்றனர்; பலர் தலைமறைவானார்கள்.
சிலர் மக்களைத் திரட்டி எமர்ஜென்ஸியை எதிர்த்து நின்று போராட இந்தியாவிலேயே இருந்தார்கள். சிலர் வெளிநாட்டிற்கு தப்பிச் சென்றார்கள்.
“பெரும்பாலான பா.ஜ.க./ஆர்.எஸ்.எஸ், தலைவர்கள் எமர்ஜென்சிக்கு எதிரான போராட்டத்துக்கு துரோகமிழைத்தார்கள்” என இன்றைய சங்பரிவார சுப்பிரமணியன் சாமியே 2000-ம் ஆண்டு எழுதியிருக்கிறார்.
அப்போதிலிருந்து நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக, சங்க பரிவாரங்கள் தங்கள் எதிர்ப்புணர்வு குறித்து வண்ணமயமான ஒரு கட்டுக்கதையை கட்டமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
எமர்ஜென்சியை எதிர்த்து பேரணி சென்றதாகவும், தங்கள் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர் கைது செய்யப்பட்டதாகவும் ஆர்.எஸ்.எஸ். கூறிக்கொள்கிறது. இந்தக் கூற்றுகள் எல்லாம் உண்மையா என அறிய போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை.
ஏனெனில் அடக்குமுறை காரணமாக செய்தித்தாள்கள் இத்தகைய செய்திகளை அப்போது வெளியிடவில்லை. ஆர்.எஸ். எஸ். கூற்றுகளுக்கு எதிர் கூற்றுகளும் உள்ளன.
“பெரும்பாலான பா.ஜ.க./ஆர்.எஸ்.எஸ், தலைவர்கள் எமர்ஜென்சிக்கு எதிரான போராட்டத்துக்கு துரோகமிழைத்தார்கள்” என இன்றைய சங்பரிவார சுப்பிரமணியன் சாமியே 2000-ம் ஆண்டு எழுதியிருக்கிறார். தேசத்துக்கு துரோகமிழைத்தவர்களுக்கு வேலை செய்ய அவர் பணிக்கப்பட்டார்கள் எனவும் அவர் எழுதினார்.
அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் மற்றும் ஆர்.எஸ். எஸ். தலைவர் பாலாசாகேப் தேவரஸ் ஆகியோர் இந்திரா காந்தியிடம் மன்னிப்பு கடிதம் எழுதிக் கொடுத்துவிட்டு வெளியே வந்தார்கள் என்று பகிரங்கமாக எழுதினார்.
சுப்ரமணிய சாமி எமர்ஜென்சியின் போது என்ன
ராம் ஜெத்மலானியுடன் கை குலுக்கியபடி சுப்ரமணிய சாமி
செய்துகொண்டிருந்தார்? சிறைவாசத்திலிருந்து தப்பிக்கும் முகமாக வெளிநாட்டுக்கு தப்பிச் சென்றார்.
அவருடைய வார்த்தைகளிலேயே சொல்வதானால்”அப்போதைய அரசாங்கம் எதிர்க்கட்சிகளின் மீது நிகழ்த்திய அத்துமீறல்களைக் கண்டு வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் பயந்து போனார்கள்.
எனவே இந்தியாவில் என்ன நடக்கிறது என புரிந்துகொள்ள எதிர்க்கட்சிகளின் குரல்கள் அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டன”. டிசம்பர் 1975-ல் சாமி லண்டனுக்கு பறக்கிறார். கென்யா, பிரிட்டன் மற்றும் வட அமெரிக்கா முழுவதும் பரவியிருந்த செயல்பாட்டாளர்களின் வலைப்பின்னலுக்குள் நுழைகிறார்.
இந்த செயல்பாட்டாளர்கள் வெளிநாட்டு அரசுகள், சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் ஊடகவியலாளர்களுடன் இணைந்து இந்தியாவில் அதிகாரம் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுவதை வெளிப்படுத்தும் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுக்கிறார்கள்.
மகாராண்ட் தேசாய் என்ற லண்டனில் புலம்பெயர்ந்து வாழும் – சங்கியின் வார்த்தைகளில் சொன்னால், அவர்கள்தான் “உண்மையை கடத்தியவர்கள்” – எமர்ஜென்சி அரசாங்கத்துக்கு எதிரான அவர்களுடைய சிறந்த ஆயுதம் ‘பத்திரிகை’.
முன்னதாக, நியூயார்க் டைம்சும், டைம்ஸ் ஆஃப் இலண்டனும் ஜே.பி.-யின் விடுதலையை கோரி மேற்கத்திய இடது சாரி அறிவுஜீவிகளின் கையெழுத்தை தாங்கிய விளம்பரங்களை வெளியிட்டிருந்தன.
வெளிநாட்டு ஊடகங்களின் விமர்சனத்துக்குரிய செய்திகளை கண்டு இன்று வலதுசாரிகள் கடுங்கோபம் கொள்கின்றனர். ஆனால் 1976-ஆம் ஆண்டு இந்திய ஜனநாயகத்துக்கு ஆபத்து வந்திருப்பதாக நியூயார்க் டைம்ஸ் உள்ளிட்ட டசனுக்கும் மேலான பத்திரிகைகளிடம் சுப்ரமணிய சாமி பேசுகிறார்.
ஆனால், ஆசிரியர் குழு அளித்த செய்திகள், பிரதமருக்கு ஆதரவானதாகவே இருந்தன. எமர்ஜென்சி கொண்டு வரப்பட்ட இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு, 1975 ஆகஸ்ட் 24-ம் தேதி அமெரிக்காவின் முன்னணி பத்திரிகையாளர்கள் -நியூயார்க் டைம்ஸ் மற்றும் நியூயார்க்கர் உள்பட டெல்லிக்கு வந்து இந்திரா காந்தியை நேர்காணல் செய்தார்கள்.
அவருக்கு ஆதரவாக என்.பி.சி ‘மீட் த பிரஸ்’ என்ற நிகழ்ச்சியிலும் இடம் கொடுத்தது. அந்த வாரமே ‘திருமதி காந்தி பொருளாதாரத்தில் என்ன செய்ய நினைக்கிறாரோ அதை இப்போது செய்யலாம்’ என்கிற தலைப்பில் கட்டுரைகள் வெளியாகின.
இப்படியான சூழலில் மேற்கத்திய நாடுகளில் நடந்த செயல்பாட்டாளர்களின் பிரச்சாரத்தின் விளைவாக ஆறு மாதத்தில் நியூயார்க் டைம்ஸில் தலைப்பு மாறியது.
1976, பிப்ரவரி 5-ஆம் தேதி வெளியான ஒரு தலைப்பு “இந்தியா: மேலும் அடக்குமுறை”. 1976 ஏப்ரல் 30-ஆம் தேதி வெளியான தலைப்பு “இந்தியாவில் நம்பிக்கை மறைந்து கொண்டிருக்கிறது”.
வெளிநாட்டு ஊடகங்களின் விமர்சனத்துக்குரிய செய்திகளை கண்டு இன்று வலதுசாரிகள் கடுங்கோபம் கொள்கின்றனர். ஆனால் 1976-ஆம் ஆண்டு இந்திய ஜனநாயகத்துக்கு ஆபத்து வந்திருப்பதாக நியூயார்க் டைம்ஸ் உள்ளிட்ட டசனுக்கும் மேலான பத்திரிகைகளிடம் சுப்ரமணிய சாமி பேசுகிறார்.
இதுபோன்ற கருத்துருவாக்கத்தால், அமெரிக்க பாராளுமன்றம் இந்தியாவில் மனித உரிமை நிலைமை என்ன என கேட்கிறது. இதேபோன்ற கேள்வியை பிரிட்டன் நாடாளுமன்றமும் கேட்கிறது.
இந்துத்துவ சிந்தனையாளர் எம்.ஜி. சித்காரா வெளிநாடுகளில் நடந்த செயல்பாடுகள் “இங்கிருந்த சர்வாதிகார ஆட்சியின் கணக்குகளை தகர்க்கும் முக்கியமான காரணியாக இருந்தன” என்றார். சர்வதேச நிர்ப்பந்தமே இந்திரா காந்தியை 1977-ஆம் ஆண்டு எமர்ஜென்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வைத்திருக்கிறது.
இதில், ஆர்வத்துக்குரிய விஷயம் என்னவென்றல், இந்திரா காந்தியின் எதிர்வினைகள்தாம்.
இன்றைய செய்திகளை கூர்ந்து நோக்கும் எவருக்கும் இது ஏற்கனவே தெரிந்தவையாக இருக்கும். டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா நாளேட்டில் பேசிய பிரதமர், மேற்கத்திய ஊடகங்களை மேற்கத்திய தலையீடு என்றும் அவர்களுடைய செய்திகள் அவதூறாகவும் விஷத்தை கக்குவதாக இருக்கிறதென தெரிவித்தார். 1976-ன் முற்பகுதியில் தேச விரோத மற்றும் நாட்டுப்பற்றில்லாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகிறவர்களை பட்டியலிட இந்திய தூதரங்களுக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது.
அதாவது எமர்ஜென்சியை எதிர்ப்பவர்களை இனம் காண அறிவுறுத்தப்பட்டது.
சுப்ரமணிய சாமி சிறப்பு கவனத்துக்கு வந்தார். அமெரிக்காவில் இந்தியாவுக்கான தூதராக இருந்த டி. என். கவுல், சாமியை ‘தவறான, விஷ பிரச்சாரம்’ செய்பவராக குற்றம் சாட்டினார். 1976 செப்டம்பர் மாதம், சாமியை விசாரிக்க மாநிலங்களவை கமிட்டி அமைக்கப்பட்டது.
அப்போதும் சாமி மாநிலங்களவை உறுப்பினராக தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார். வெளிநாட்டில் உள்ள இந்திய எதிர்ப்பு சக்திகளுடன் இணைந்து இந்திய ஜனநாயக அமைப்பை குலைக்கவும் இந்தியாவுக்கு வெளியே இருந்த எதிரிகளால் இந்தியாவுக்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்பட்ட பிரச்சாரத்துக்கு துணை போனதாகவும் விசாரணை ஆணையம் தீர்ப்பு எழுதியது.
இந்த வாக்கியங்கள் மீண்டும் படிக்க வேண்டியவை. ‘இந்தியாவுக்கு எதிரான சக்திகள்’ ‘இந்தியாவுக்கு எதிராக பிரச்சாரம்’, ‘வெளியிலருக்கும் எதிரிகள்’ போன்ற வார்த்தைகள் நாம் மீண்டும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்.
இப்போதும் இந்த வார்த்தைகள் அரசை விமர்சிப்பவர்களை நாட்டின் எதிரிகளாக சுட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்திரா காந்தியின் எமர்ஜென்சி நடவடிக்கையைக் கண்டித்து லண்டன் வாழ் இந்தியர்களால் ஒட்டப்பட்ட சுவரொட்டி.
எமர்ஜென்சி, சர்வ-தேசிய செயல்பாடுகள் வளர்வதற்கு காரணமானது. குறிப்பாக, வலது இந்துத்துவ செயல்பாடுகள் வேர்விடக் காரணமானது. இடதுசாரி கட்சிகளாலும் அறிவுஜீவிகளாலும் தொழிற்துறை தொழிற்சங்கவாதிகளாலும் மனித உரிமை செயல்பாட்டாளர்களாலும் எதிர்க்கப்பட்ட எமர்ஜென்சியின் பலன்களை சங்கிகள் அறுவடை செய்து கொண்டார்கள்.
வரலாற்றாளர்கள் எட்வர்டு ஆண்டர்சன் மற்றும் பேட்ரிக் கிலிப்பென்ஸ் ஆகியோரின் சமீபத்திய ஆய்வுகள் இந்தக் கட்டுரையில் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன.
“சங்கிகள் எமர்ஜென்சி காலத்தை இந்து தேசியத்தின் சர்வதேச அணிதிரள்வுக்கு சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்” என அவர்கள் தெரிவிக்கின்றார்கள்.
“சங்கிகள் எமர்ஜென்சி காலத்தை இந்து தேசியத்தின் சர்வதேச அணிதிரள்வுக்கு சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்” என வரலாற்றாளர்கள் எட்வர்டு ஆண்டர்சன் மற்றும் பேட்ரிக் கிலிப்பென்ஸ் ஆகியோர் தெரிவிக்கின்றனர்.
கைது நடவடிக்கையிலிருந்தும் தணிக்கையிலிருந்தும் தப்பிக்கும் முகமாக வெளிநாடுகளுக்குப் பறந்த செயல்பாட்டாளர்கள், புதிய தளத்தை உருவாக்கவும், நிதி, ஊடக ஆதரவை பெறவும் முனைந்தார்கள். எமர்ஜென்சி முடிவுக்கு வந்த போதும் அந்த பிணைப்பை அவர்கள் வெட்டிவிடவில்லை.
வெளியிலிருந்து ஆலோசனைகள் சொல்பவர்களாகவும் சங்க பரிவாரங்களுக்கு நிதி திரட்டுபவர்களாகவும் அவர்கள் வேகமாக வளர்ந்தார்கள்; இப்போதும் வளர்ந்து வருகிறார்கள். ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்புக்கு வெளிநாட்டிலிருந்து கோடிக்கணக்கான பணம் வருவதாக செய்திகள் வெளியாகியுள்ளன.
நிதி கொடுத்தவர்களில் பெரும்பாலானோர் வெளிநாட்டு குடியுரிமை பெற்றவர்கள். சொல்லப்போனால், சமகால அரசியலில் வெளிநாட்டிலிருந்து செயல்படுத்தப்பட்டு, ஆதரிக்கப்படும் ஒரே இயக்கம் இந்து தேசியமே.
ஆட்சியிலிருக்கும் அரசு, வெளிநாட்டினரால் ஸ்பான்சர் செய்யப்பட்டது என 2014-ஆம் ஆண்டிலிருந்து தேசிய அளவில் சொல்லப்பட்டு வருகிறது.
சட்டத்துக்கு புறம்பானது என்றாலும் இன்னமும் இரண்டு தேசிய கட்சிகளும் பெரும்பான்மை நிதியை வெளிநாட்டு மூலங்களிலிருந்து பெறுகின்றன. 2014-ஆம் ஆண்டு டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் வெளிநாட்டு நிதி ஒழுங்குமுறை சட்டத்தின் (Foreign Contribution (regulation) Act) கீழ் பா.ஜ.க.-வும் காங்கிரஸும் முறைகேடுகள் செய்ததை சுட்டிக்காட்டியது.
இதே சட்டம் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் நிதி பெறுவதை தண்டனைக்குரியது என்கிறது. கடந்த கால குற்றச்சாட்டுகளின் காரணமாக அருண் ஜெட்லி, அரசியல் கட்சிகள் நிதி பெறுவதை விலக்கி இந்தச் சட்டத்தை திருத்தினார்.
தேச துரோகி என்ற பதம் புதிதல்ல. இந்த பதம் வரும்போதெல்லாம், இது எப்படி உருவானது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஜனநாயகத்தை பாதுகாத்த செயல்பாட்டாளர்களை சுட்டிக்காட்ட ‘தேச துரோகி’, ‘இந்திய துரோகி’, ‘வெளிநாட்டு ஏஜெண்ட்’ போன்ற பதங்கள் எமர்ஜென்சி காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டன.
இன்று, ஒரு புதிய கட்சி அதிகாரத்தில் இருக்கிறது. தங்களை விமர்சிப்பவர்களை அதே மொழியில் அந்தக் கட்சி அழைக்கிறது.
சுப்பிரமணிய சாமிக்கும் அருந்ததி ராய்க்கும் உள்ள பொதுவான அம்சம் எது? பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. ஆனால், அரசுகள் அவர்களை குற்றம் சாட்டுகின்றன.
அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து சிந்திக்க வேண்டும்.
பத்திரிகையாளர் ரகு கர்னாட் எழுதி ’தி வயர்’ இணையத்தில் வெளியான கட்டுரையின்தமிழாக்கம்.
சுவிஸ் வங்கியில் உள்ள இந்திய பணமுதலைகளின் கறுப்புப் பணத்தை பிடுங்கி இந்திய மக்கள் ஒவ்வொருவர் கணக்கிலும் 15 லட்சம் வரவு வைப்பதாகக் கூறி பாமரர்களை ஏமாற்றி இந்திய பிரதமர் நாற்காலியைக் கைப்பற்றிய நரேந்திர மோடியின் இந்த நான்காண்டு ஆட்சிக்காலத்தில் அப்படி ஒரு பணவரவே சுவிஸ் வங்கியில் இருந்து வராதது மட்டுமல்ல
"சுவிஸ் வங்கிகளில் இந்தியர்களின் கறுப்புப்பணம் மோடியின் ஆட்சிக்காலத்தில் கடந்த மூன்றாண்டுகளில்தான் பண மதிப்பிழப்பிற்குப் பின்னர் மூன்று மடங்கு உயர்ந்துள்ளது.
இக்கணக்கு சுவிஸ் வங்கிகள் தங்கள் அரசுக்கு தெரிவித்த புள்ளிவிபரங்கள் மூலம் அம்பலமாகியுள்ளது."
கணக்கில் வராத பணத்தை வெளியே கொண்டுவருவதற்கென இந்திய அரசு மேற்கொண்ட 'பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை' பலனைத் தரவில்லை என்பதை இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன.
ஆக மோடி கூறிய வாக்குறுதிகள் எதுவுமே இந்த நான்காண்டில் நிறைவேற்றப்படாததுடன் "இந்தியா அணைத்து துறைகளிலுமே பாதாளத்தில் இறங்கியுள்ளதும் உலகவங்கி,உலக ஆய்வாளர்கள் மூலம் தெரியவந்துள்ளது."
மேடைகளில் நவரசங்களில் உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தி பேசும் ,சவால்களை விடும் மோடி இதுவரை கூறிய தகவல்கள் எல்லாமே பொய்யானவை என ஆதாரத்துடன் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
அதனால்தான் மக்களவை கூட்டங்களில் அவர் கலந்து கொள்ளவும்,வாயைதிறக்கவும் அஞ்சி அதிகம் கலந்து கொள்ளவில்லை.கலந்து கொண்ட காலங்களிலும் வாயைத்திறந்து எதிர்க்கட்ச்சிகளுக்கு பதில் சொல்லுவதில்லை என்றும் அமெரிக்க டைம் இதழ் மோடியின் முகமூடியை அகற்றியுள்ளது.
பிரம்மாண்ட தோல்வியில் முடிந்த மோடி யின் ரொக்க சூதாட்டம் !!
படத்தின் காப்புரிமைAFP
'டிமானிடைசேஷன்' என்று ஆங்கிலத்தில் கூறப்பட்ட இத்திட்டம் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் முன்னுரிமைத் திட்டமாகும்.
இத்திட்டம் ஏன் தோல்வியடைந்தது என்பதை பொருளியல் வல்லுநர் விவேக் கவுல் ஆராய்கிறார்.
கடந்த பத்து மாதமாக பல இந்தியர்கள் இது தொடர்பாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த கேள்விகளுக்கு இந்திய ரிசர்வ வங்கியின் ஆண்டறிக்கையின் 195வது பக்கத்தில் பதில் உள்ளது.
பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை வெற்றி பெற்றதா, தோல்வியடைந்ததா? ரிசர்வ் வங்கியின் புள்ளிவிவரத்தின்படி அது ஒரு இதிகாச அளவிலான தோல்வி அடைந்தது என்று சொல்வதே சரி.
கடந்த ஆண்டு நவம்பர் 8ம் தேதி 500 மற்றும் 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று மோடி அரசு அறிவித்தது. இப்படி செல்லாததாக ஆக்கப்பட்ட பணத்தின் மொத்த மதிப்பு 15.44 லட்சம் கோடி ரூபாய்.
கள்ள நோட்டுகளையும், கணக்கில் வராத கருப்புப் பணத்தையும் ஒழிப்பதே இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கம் என்று பிரதமர் அறிவித்தார். ஒருவர் சம்பாதித்து, அதற்கு வரி கட்டாத பணமே கருப்புப் பணம்.
அறிவிப்பு வெளியான சில மணி நேரத்தில், அந்த நாளின் நள்ளிரவு முதல், 500 மற்றும் 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் மதிப்பிழந்தன. இந்த நோட்டுகளை வைத்திருந்தவர்கள் தங்கள் வங்கிக் கணக்கில் செலுத்தி, புதிய நோட்டுகளாக திருப்பி எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இப்படித் திருப்பி எடுப்பதிலும் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டன.
கணக்கில் வராத பணத்தை வைத்திருப்போர் வங்கியில் அதைச் செலுத்த மாட்டார்கள், அதனால் சட்டவிரோதப் பணம் பெருமளவில் ஒழியும் என்பதே அரசின் நம்பிக்கை.
இதற்கு மாறாக, ஜூன் 30 வரை 15.28 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள பழைய 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் வங்கிகளில் வைப்பாகச் செலுத்தப்பட்டதாக ரிசர்வ் வங்கி அறிக்கை கூறுகிறது.
படத்தின் காப்புரிமைARUN SANKAR/AFP/GETTY IMAGES
இதன்படி மதிப்பு நீக்கப்பட்ட நோட்டுகளில் சுமார் 99 சதவீதம் வங்கிக்குத் திரும்பி வந்துள்ளது. எனவே, கிட்டத்தட்ட ரொக்கமாக இருந்த கருப்புப் பணம் முழுவதும் வங்கிக்கு வந்துவிட்டது. உண்மையில் அரசு நினைத்தபடி அது ஒழியவில்லை.
கருப்புப் பணம் வைத்திருந்தவர்கள், பணம் இல்லாத பிறரிடம் அதைக் கொடுத்து அவர்களது வங்கிக் கணக்கில் போட்டு தங்கள் பணத்தை காப்பாற்றிக்கொண்டதாக விளக்கம் கூறப்படுகிறது.
கள்ள நோட்டுகளைக் கண்டுபிடிக்கும் முயற்சிக்கும் இந்த பண நீக்க நடவடிக்கை பெரிய அளவில் உதவியதாகத் தெரியவில்லை. ஏப்ரல் 2016 முதல் மார்ச் 2017 வரையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 500 ரூபாய், 1000 ரூபாய் கள்ள நோட்டுகளின் எண்ணிக்கை 5,73,891 என்கிறது ரிசர்வ் வங்கி புள்ளிவிவரம்.
மதிப்பு நீக்கம் செய்யப்பட்ட மொத்தம் 24.02 பில்லியன் நோட்டுகளில் இது பூஜ்ஜியம் சதவீதத்தை விடக் கொஞ்சம் அதிகம். அவ்வளவே. முந்தைய ஆண்டில் பணநீக்க நடவடிக்கை ஏதும் இல்லாமலே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 500 ரூபாய், 1000 ரூபாய் கள்ள நோட்டுகளின் எண்ணிக்கை 4,04,794.
ரூபாய் நோட்டுக்கள் பற்றாக்குறையால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள தினக்கூலித் தொழிலாளர்கள்
எனவே, பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை அதன் முதன்மையான இரண்டு நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதிலும் தோல்வி அடைந்துவிட்டது.
இதில் நகைச்சுவை என்னவென்றால், ரொக்கமாக எவ்வளவு கருப்புப் பணம் இருக்கிறது என்பதைப் பற்றி அரசிடம் புள்ளிவிவரம் ஏதும் இல்லை. 2016 டிசம்பர் 16 அன்று நாடாளுமன்றத்தில் எழுத்துமூலம் அளித்த பதிலில் நிதியமைச்சர் அருண் ஜெட்லி இதைத் தெரிவித்தார்.
கருப்புப் பணத்தில் 5 சதவீத அளவுக்கே ரொக்கமாக மக்கள் வைத்திருக்கிறார்கள் என்று வருமான வரித்துறை மேற்கொண்ட சோதனைகளில் தெரியவருகிறது.
பொதுத் தளத்தில் போதிய புள்ளிவிவரம் ஏதும் இல்லாவிட்டாலும் சில பொருளியல் வல்லுநர்கள் தாங்களாக ஒரு புள்ளிவிவரத்தைக் குறிப்பிட்டு மோடி அரசின் நடவடிக்கையை நியாயப்படுத்துகிறார்கள். அவர்களின் கணிப்புகளை எந்த தர்க்கத்தின் மீது கட்டமைக்கிறார்கள் என்பதை அவர்கள் விளக்கத் தவறுகிறார்கள்.
இந்த பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை இந்தியாவின் மிகப்பெரிய ரொக்கப் பொருளாதாரத்தை மோசமாகப் பாதித்தது.
படத்தின் காப்புரிமைGETTY IMAGESImage captionநவம்பர் 2016-இல் வங்கிகளில் நீண்ட வரிசையில் காத்திருந்த மக்கள்
அமைப்புசாரா துறைகளைச் சேர்ந்த 2.5 லட்சம் தொழில் அலகுகள் மூடப்பட்டதாகவும், ரியல் எஸ்டேட் துறை பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டதாகவும், பெரும் எண்ணிக்கையிலான மக்கள் தங்கள் வேலையை இழந்ததாகவும் பாஜகவின் தொழிற்சங்கப் பிரிவான பாரதீய மஸ்தூர் சங்கமே ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.
பரவலாக ரொக்கத்திலேயே கொடுக்கல் வாங்கல் நடக்கும் வேளாண்மைப் பொருளாதாரமும் பெரிய அளவில் அடி வாங்கியது. விவசாயிகள் விளைவித்த பருப்பு, காய்கறிகளுக்கு போதிய அளவில் விலை கிடைக்காமல் போனது. பல விவசாயிகள் போராட்டம் நடத்தினார்கள். பல மாநில அரசுகள் வேளாண் கடன்களைத் தள்ளுபடி செய்தன.
500 மற்றும் 1000 ரூபாய் நோட்டுக்களை ஒழிப்பதால், இந்தியப் பொருளாதாரம் ஊக்கம் பெறுமா?
500 மற்றும் 1000 ரூபாய் நோட்டுக்களை ஒழிப்பதால், இந்தியப் பொருளாதாரம் ஊக்கம் பெறுமா?
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, இந்த நடவடிக்கையால் பெரிய அளவில் ரொக்கப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. தங்கள் சொந்தப் பணத்தை எடுப்பதற்கு, மக்கள் பல நாள்கள் ஏ.டி.எம். வாசலில் நீண்ட வரிசைகளில் காத்துக்கிடந்தார்கள். சிலர் இதில் இறந்தும் போனார்கள்.
ஆனால் இந்த நடவடிக்கை மிகப்பெரிய தவறு என்று மோடி அரசு ஒப்புக்கொள்ளும் வாய்ப்பு குறைவு. கடந்த நவம்பரில் இருந்து சொல்லிவருவதைப் போலவே இதை நேர்மறையாகவே அது சித்திரிக்கும்.
படத்தின் காப்புரிமைINDRANIL MUKHERJEE/AFP/GETTY IMAGES)
எந்த ஆரோக்கியமான பொருளாதாரமும் இதுபோன்ற பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கையை மேற்கொண்டதில்லை.
"இந்தியப் பண மதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை சகஜமான அரசியல் பொருளியல் சூழ்நிலையில் ரகசியமாகவும், திடீரென்றும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. சர்வதேசப் பொருளியல் வரலாற்றில் முன்னெப்போதும் இப்படி நடந்ததில்லை. அதீத பணவீக்கம், போர், அரசியல் கிளர்ச்சி போன்ற தீவிரமான சூழ்நிலைகளிலேயே திடீர்ப் பண மதிப்ப நீக்க நடவடிக்கைகள் பிற சந்தர்ப்பங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன," என்கிறது சமீபத்திய இந்தியப் பொருளியல் சர்வே.
முன்னுதாரணம் இல்லாத இந்த நடவடிக்கைக்காகத் தரப்பட்ட உண்மையான விலை என்ன என்பது பற்றிய தகவல்கள் இப்போதுதான் வெளியே வரத் தொடங்கியுள்ளன.
(இந்த கருத்துக்கள் கட்டுரை ஆசிரியரின் கருத்துக்கள்)
ரூபாய் நோட்டுகளை மாற்ற தொடர்ந்து பரிதவிக்கும் மக்கள்
